امام هادی (ع) و شعری همچون ذوالفقار

شاهان بر قله کوهسارها شب را به روز اوردند

در حالی که مردان نیرومند از انان پاسداری می کردند

ولی قله ها نتوانستند انان را از خطر مرگ برهانند.

انان پس از مدت ها عزت از جایگاه های امن به زیر کشیده شدند

و در گورها جایشان دادند چه منزل بد و ناپسندی

پس از انکه به خاک سپرده شدند فریاد گری فریاد براورد:

کجاست ان دست بندها و تاج ها و لباس های فاخر؟

کجاست ان چهره های در ناز و نعمت پرورش یافته که به احترامشان پرده ها می اویختند؟

بارگاه و پرده و دربان داشتند؟

گور به جای انان پاسخ داد:

بر ان چهر ها هم اکنون کرم ها راه می روند

اکنون کرم ها بر سر خوردن ان چهره ها با هم مجادله می کنند.

انان مدت درازی در دنیا خوردند و اشامیدند

ولی امروز انان که خورنده همه چیز بودند

خود خوراک حشرات و کرم های گور شده اند.

بربام دل من...